|


|
Maandag 21 september
2009.
Na een goede nachtrust
zijn we toch nog vroeg wakker, Ja dat ritme verandert niet zo snel. We
genieten van het uitgebreide ontbijt, de warme douche enz. De batterijen
zijn weer opgeladen (letterlijk en figuurlijk) voor het volgende deel
van de reis die om 11:00 uur gaat beginnen. Helaas 11:00 uur halen we
niet. De reparatie van de cruizer (lekke remcilinder, hebben we al van
het begin last van) duurt langer het zal 14:00 uur worden voordat we
vertrekken.
Nadat we gelunched hebben en alles ingepakt vertrekken we om
de boodschappen te gaan doen voor de komende 3 dagen in de bush. Om
14:45 uur vertrekken we dan uit Maun. Over de geasfalteerde weg gaat het
hard. Onderweg moeten we bij de buffel fence onze voeten ontsmetten voor
mond en klauwzeer, en de truck moet door een bad rijden. Verder racen
over de asfaltweg. Om ± 17:30 uur komen we bij de gate van Nxaipan we
slaan af en denken dat we er bijna zijn maar nee, we moeten nog een stuk
naar de echte gate. We begrijpen nu waarom hij zo hard reed, hij wil
voor de donker het kamp bereiken. Om 18:30 uur zijn we bij de echte gate.
Deze sluit ook om 18:30 uur in deze tijd van het jaar. En het begint al
behoorlijk donker te worden. Onder begeleiding van de park beheerders
worden we naar de camp-site gebracht. Om 19:00 uur komen we op de site
en zetten in het donker ons kamp op wat wonderwel lukt. Clever maakt
ondertussen het eten, dit maal 1 gang ivm de tijd. Na het eten gaan we
dan ook bijna direct naar bed. We slapen dan ook onrustig na deze
bewogen dag.
Het is heerlijk weer in de vrije natuur te
slapen, de rust de sterren en de dieren geluiden. We kunnen ons alleen
niet orienteren waar we precies staan. Dat is een verassing voor de
dageraad.
 |