reiskalender
september
z		13	20	27
m		14	21
d		15	22
w		16	23
d	10	17	24
v	11	18	25
z	12	19	26

Zaterdag 12 september 2009.

Heerlijk geslapen, een paar onderbrekingen door jeugd die iets te veel gedronken heeft en daarnaast nog een koor van brulkikkers. Wat een lawaai kunnen die maken. Geeft je wel een gevoel van buiten zijn. We zijn vroeg wakker ± 06:00 uur, dat mag ook wel als je even na negenen naar bed gegaan bent. Het is nog vrij rustig op de camp-site, dus kunnen we lekker gaan douchen enz. Daarna op ons gemak ontbijten. Scrambeld eggs, bacon, chips, tomato onion, en toast, dit is tenminste datgene wat wij genomen hebben. Er is nog veel meer. Na het ontbijt de tickets voor onze tours opgehaald en een paar foto’s van de Zambezi vanaf het terras bij het restaurant/bar van de camp-site (Waterfront) genomen. Om precies 08:20 uur worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht,  ± 5 minuten rijden. Hier worden we ingechecked en moeten we even wachten. John zegt ons dat als we dicht bij hem blijven hij ons een plaats voorin en aan het raam bezorgt. We gaan met z’n vijven in de helikopter, en John houdt woord.

De rondvlucht is fantastisch, jammer van de heiige lucht. We zien de Victoria falls eerder vanuit de lucht dan vanaf het land. We zien ook nog een grote kudde olifanten een buffel en zebra’s kortom een indrukwekkende vlucht. Nadat we weer terug gebracht zijn gaan we op het terras een bakje koffie drinken en maken een praatje met Ger en Christine. We besluiten op het terras bij het zwembadje te blijven tot onze volgende tour een high-tea.

We bestellen een taxi om ons naar het Victoria hotel te brengen waar vandaan we vertrekken voor de high-tea. De taxi chauffeur Humphrey vertelt onderweg wat over de wegen en na een minuut of 10 komen we bij het Victoria hotel, waar Zebra’s en Impala’s in de tuin lopen. We moeten door de lobby van het hotel naar de tuin waar we opgepikt worden met de boot. Dit is een ongelooflijk luxe hotel. Met de boot vertrekken we naar Livingstone Island een klein stukje varen door op sommige plaatsen snel stromend water. Aangekomen op livingstone Island is het een klein stukje lopen naar de rand van de watervallen. Een overweldigen uitzicht, en dan te bedenken dat er maar zo’n 10% van de hoeveelheid water die in de regentijd erover valt stroomt. Het blijkt dat we kunnen zwemmen in “Devils Pool”zo’n 50 centimeter van de rand van de waterval. Je moet eerst een stukje door het water waden. En een stukje zwemmen. Dan kom je bij “Devils Pool” dit is een poel van 4 meter diep en een meter of 5 breed. Hier is de stroming rustig. Je kan dan naar de rand van de waterval op ± 1 meter is een rotswand waar het water eroverheen stroomt, recht naar beneden, 108 meter. Een hele ervaring zo aan de rand van de waterval in het water. Carla kon helaas niet mee. Ze hadden ons verzuimd te vertellen dat dit mogelijk was, dus we hadden geen badkleding bij ons. Voor Ton geen probleem die kon wel in zijn ondergoed.

Jammer, jammer, jammer maar geen goed idee om dan toch in ondergoed te gaan voor mij. Blijf achter om de foto’s te maken. De zwemclub worstelt zich eerst over de partij glibberige rotsen om vervolgens via een touw de rivier in te dalen, hand, in hand. Eens stukje zwemmen tegen de stroom en daarna een fikse sprong in het poeltje voor de rand van de waterval. Ik fotografeer me te pletter. Dit moet absoluut niet gemist worden. Na een kwartier komt de club weer dezelfde weg terug. Tijd voor de high-tea, in party tent met uitzicht op de kleine falls. Geweldig, je waant je in het Victoriaanse sferen, er worden drankjes geserveerd, en er staan allerlei engelse high-tea hapjes klaar. Pasteitjes, soesjes, brownies, kleine broodjes, en natuurlijk de echte Engelse scones met jam en boter. We smullen, maar aan alles komt een einde en na 2 uur genieten zitten we op het bootje terug naar het prachtige hotel waar Humphrey al op ons staat te wachten. Onderweg terug wacht ons een verassing. Er zijn olifanten langs de weg gesignaleerd. Humphrey vraagt of we willen kijken. Hoe kun je dat nu vragen ? NATUURLIJK !! Even later staat de taxi stil langs de kant, staat een grote olifant. Wat een reus! Er komen er meer. We kijken onze ogen uit, zo dichtbij. Na een poosje sluipen ze weer weg. Zo geruisloos voor zulke grote dieren. De lokale bevolking is ook opgewonden. Ze gaan achter de olifanten aan. Waarom …..? dat komen we niet te weten. Humphrey rijdt ons terug naar Waterfront. We bergen onze spullen op. Eten hoeft niet meer, en na een gezellige borrel en bijpraat avondje duiken we 22:30 uur in onze reeds opgemaakt bedjes en soezen tot de volgende morgen 06:00 uur