Dinsdag 27 mei 2008, Antsirabe.

Met de Pousse-pousse naar Salon du The, hier een ontbijt genuttigd. Met ons 2 in de Pousse-pousse is niet erg comfortabel maar wel leuk. Pascal wil ons overal naar toe brengen maar wij willen alleen naar Salon du The. Na het ontbijt lopen we naar de kathedraal maar deze is gesloten. Op de terugweg worden we gevold door verkopers en een Pousse-Pousse die wat willen verdienen. Hoe dichter we bij het hotel komen hoe goedkoper ze worden.

Bij de kathedraal nog € 2.00 gekocht van een handelaar. (eigenlijk gewisseld, heeft hij weer geld waar hij wat aan heeft).

Vanochtend, heerlijk uitgeslapen. Na een uitgebreid bad gaan we de stad in. Meteen bij het verlaten van het hotel komen de Pousse-pousse mannetjes al op ons af. Het is komisch maar ook tragisch om te zien hoe ze hun best doen voor een ritje. We kiezen Pascal. Tot grote hilariteit persen we ons voor een kort ritje in een veel te krappe (voor ons postuur)  Pousse-pousse. Zelf zit ik wel comfi maar Ton die later instapt, heeft het moeilijk. Gelukkig zijn we snel bij Salon du The. Daar wachten ons een stenenverkoper, hoeden verkoopster, Pousse-pousse verkoper (miniatuur riksja’s) en enkele bedelaars. Snel naar binnen. Helaas een ongelukkig gekozen plek voor het raam. Het aanprijzen van de koopwaar gaat achter het glas gewoon door, dan maar aandacht richten op het lekkere ontbijt. Mega sandwiches en warme thé Indien en koffie. Na het ontbijt begint de uitdaging weer. Toch besluiten we te gaan lopen, gevolgd door een horde handelaartjes die naarmate we het hotel naderen steeds goedkoper worden. Het is eigenlijk nog gezellig ook en we zijn er morgen nog dus dan zal er wel een deal worden gesloten. Om 11:00 uur vertrekt de bus richting Lac Tritriva en Lac Andraikibe twee krater meren waar we gaan picknicken en wandelen. Eerst worden er nog wat boodschappen gedaan en dan rijdt de bus richting Lac Tritriva het verst gelegen meer. Bij de poort staan handelaartjes ons al op te wachten. Kleine kindjes met  manden met gekleurde eieren van diverse mineraal soorten. De tocht begint eerst bergie op tot we een azuurblauw meer ontwaren tussen de dennenbomen. De gids weet nog wel een verhaaltje:

Twee onfortuinlijk geliefden hebben zich in wanhoop naar beneden gestort. Hun liefde werd niet goedgekeurd. Op die plaats groeien nu twee bomen, als je een takje van de bomen breekt dan komt er bloed uit … snif, snif, wat ROMANTISCH.

We wandelen (klauteren en dalen) verder om het meer in circa 40 minuten terug naar het uitkijkpunt. De wandeling zit erop. De bus weer in tot halverwege de twee meren. Daar gaan we picknicken. De fietsers (2 personen) sluiten zich ook weer bij ons aan. Na de lunch besluiten we naar het volgende meer te wandelen op eigen gelegenheid. Ton en ik hebben werkelijk genoten was is Madagaskar prachtig en de mensen zijn erg lief. We maken veel foto’s en film. De kindjes zijn dol op ons en laten zich graag fotograferen. Na een uurtje stopt er een motor naast ons, het is een Madagask met Jolijn onze reisbegeleidster achterop. We wandelen door en komen nog 2 medereizigers tegen. Na een poosje gaan we op verzoek van Jolijn in de berm zitten pal tegen over een paar huisjes.

De kinderen zwaaien en roepen. Het is heel leuk, wie kijkt er nou naar wie? De bezemwagen komt ons ophalen en we rijden naar Lac Andraikibe, waar weer kraampjes staan met mineralen en houtsnijwerk. We winkelen wat en lopen door naar de weg waar het busje al weer staat te wachten om ons naar het hotel te rijden. Ondanks dat we eigenlijk wel moe zijn besluiten we een Pousse-pousse te pakken naar de kleine markt. Dit keer ieder een, Ton neemt Pascal, de eerste Pousse-pousse man en ik Alexander. We komen aan bij een kleine compacte markt met kraampjes met vlees, groente en allerlei andere handelswaar. Het is leuk om al de groente en kruiden te beruiken. Het vlees hangt er bij zoals jaren geleden bij ons bij de slager. Stukken vlees, halve kadavers en ingewanden. Onder de kraampjes zijn de marktlieden hun eigen kostje aan het koken. Na 25 minuten gaan we terug naar het hotel. Om 19:00 uur gaan we eten in restaurant Le Ache. Het ziet er sfeervol uit, helaas het is erg druk en we vrezen dat we met teveel zijn. Le Ache is namelijk erg klein Maar met wat goede wil lukt ons allemaal aan een tafel te  krijgen. Het eten is zoals de hele afgelopen reis goed. Wel wat duurder als gister maar waar praten we over? Na het eten naar huis gevolgd door een hele rits  Pousse-pousse mannetjes, we liggen dubbel van het lachen. De karretjes hadden lampjes aan de onderkant, het zag er heel surrealistisch uit.

Vannacht heerlijk geslapen.